Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| DİYAT: | (Diyet. C.) Diyetler. (Bak: Diyet) |
| İçerisinde 'DİYAT' geçenler | |
| ÂDİYAT: | (Âdi. C.) Her zaman meydana gelen hârikulâde ve birer mu'cize-i kudret olmakla beraber, insanlarca alışılmış olduğundan kuymeti bilinmeyen hâdiseler. * Kıymetsiz şeyler. (Kur'an, âyetleriyle insanların nazarını me'lüfatları olan şeylere çeviriyor. Âyetler, necimler gibi ülfet perdesini deler, atar. İnsanın kulağından tutar, başını eğdirir. O ülfetin altındaki havârık-ul âdât mu'cizeleri o âdiyat içerisinde gösterir. M.N.) |
| ÂDİYÂT-I UMÛR: | Günlük işler, her zamanki değersiz işler. |
| ÂDİYÂT: | (Adiv. den ism-i faildir) Hızla koşmak, seyirtmek. (At, deve v.s. koşanların hepsine ıtlak olunabilir.) * Mc: Düşmanlık, zulüm. * Dâima muharebeye koşup hücum eden cemaat. * Uzaklık. (Kamus) |
| ÂDİYAT SURESİ: | Kur'an-ı Kerim'in 100. suresinin ismi olup, Medine-i Münevvere'de nâzil olmuştur. |
| CİDDİYAT: | Hakiki sözler. Ciddiyetler. |
| İKTİSADİYAT: | İktisad bilgisi. İktisad ve tutumla alâkalı olan işler. |
| İSTİTRADİYAT: | (İstitrad. C.) İstitrad şeklinde söylenen sözler. |
| İ'TİKADİYAT: | İtikada ait mes'eleler. |
| MADDİYAT: | (Maddiyet. C.) Maddi ve cismâni şeyler. Gözle görülüp elle tutulur cinsten şeyler. |
| TAGADDİYÂT: | (Tagaddi. C.) Gıdalanmalar, beslenmeler. |
| TE'DİYAT: | (Te'diye. C.) Ödemeler. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| DİYAF : | Bir mevzi. |
| Dİ : | f. Dün, dünkü gün, bugünden bir evvelki gün. |