Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| DAŞ: | İsimlerin sonlarına eklenerek eşlik, refakat ve ortaklık bildirir. Meselâ: Arka-daş $ : Refik. |
| DAŞTE: | f. Köhne, harab olmuş, eskimiş, yıpranmış. Mâlik olmuş. |
| DAŞTEN: | f. Tutmak, elde etmek, mâlik olmak, zimmetine geçirmek. Zabtetmek, gasbetmek, almak. Görüp gözetlemek. Eskimek, yıpranmak, harab olmak, köhneleşmek. |
| İçerisinde 'DAŞ' geçenler | |
| BADAŞ: | f. Mükâfat. |
| BERDAŞTE: | f. Yükseğe kaldırılmış, yukarı çıkarılmış. |
| BADAŞ: | f. Mükâfat. |
| DADAŞ: | Delikanlı, babayiğit kimse. * Erkek kardeş. |
| DAŞTE: | f. Köhne, harab olmuş, eskimiş, yıpranmış. * Mâlik olmuş. |
| DAŞTEN: | f. Tutmak, elde etmek, mâlik olmak, zimmetine geçirmek. * Zabtetmek, gasbetmek, almak. * Görüp gözetlemek. * Eskimek, yıpranmak, harab olmak, köhneleşmek. |
| ÇAĞDAŞ: | (Bak: Asrî) |
| HİDAŞ: | Tırmalama. |
| HUDAŞİNAS: | f. Allah'ı tanıyan, Allah'a iman eden. |
| İNHİDAŞ: | Dalaşma, hırlaşma (köpek). |
| KÂRNEDAŞTE: | f. İş bilmez, acemi, işten anlamaz. |
| KUYDAŞ: | f. Aynı köyden olanlar. Köyleri aynı olan kimseler. |
| NA-DAŞT: | f. Hayâsız, utanmaz. |
| NASİBDAŞ: | f. Hissede beraber, nasipte eş olan. |
| NASİBDAŞ: | f. Hissede beraber, nasipte eş olan. |
| PADAŞ: | (C.: Padaşân) f. Mükâfat, ecr. * Yoldaş. Yol arkadaşı. |
| PADAŞÂN: | (Padaş. C.) f. Arkadaşlar, ayakdaşlar. * Mükâfatlar. |
| PADAŞÂN: | (Padaş. C.) f. Arkadaşlar, ayakdaşlar. * Mükâfatlar. |
| REVADAŞTE: | f. Uygun bulmuş. |
| REVADAŞTE: | f. Uygun bulmuş. |
| SEBAK-DAŞ: | f. Ders arkadaşı. |
| SIRDAŞ: | (Bak: Sırrdaş) |
| SIRRDAŞ: | Birbirinin sırrını bilen. * Sır saklıyan. |
| VATANDAŞ: | Bir devlet ahalisinden ve teb'asından olan. |
| VATANDAŞ: | Bir devlet ahalisinden ve teb'asından olan. |
| YADDAŞT: | f. Hatırda tutulan şey. Hâtıra. |
| YOL-DAŞ: | Yol arkadaşı. |
| ZUDAŞNA: | (Zud-âşnâ) f. Her gördüğü kimseyle dost olan. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| DAŞTE : | f. Köhne, harab olmuş, eskimiş, yıpranmış. * Mâlik olmuş. |
| DA' : | Arabçada "bırak" mânasına emirdir. Meselâ: |