Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| DAFİA: | Def eden, muhafaza eden. |
| İçerisinde 'DAFİA' geçenler | |
| HÜCCET-İ DÂFİA: | Bir şeyi isbata değil, ancak taleb ve iddiayı defetmeğe yarıyan hüccet. |
| KUVVE-İ DÂFİA: | Zararlı şeyleri men'etme ve onlardan korunma hissi. İtme kuvveti. |
| MÜTEDAFİAN: | Düşmanı defederek. * İtişerek, kakışarak. |
| MÜTEDAFİÂNE: | f. Düşmanı defedercesine. İtişir kakışırcasına. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| DAFİ' : | Def'eden, menedici. Ortadan engeli kaldıran. * Cenâb-ı Hak. (C.C.) |
| DAF' : | Necis, pis. |
| DA' : | Arabçada "bırak" mânasına emirdir. Meselâ: |