Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| DAHİR: | (C.: Dehâyir) Toplanılmış veya gömülmüş mal. |
| DAHİR: | Dere, vâdi. Dağ başı. |
| İçerisinde 'DAHİR' geçenler | |
| MÜDDAHİR: | Biriktiren. Toplayıp saklayan. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| DAHİ : | Eşine ender rastlanır, hârikulâde zekâ, fatanet ve hikmet sâhibi. |
| DAH : | f. Hizmetçi, uşak, cariye. * On (10). Aşer. * Korkak. Alçak, aşağılık, âdi kimse. |
| DA' : | Arabçada "bırak" mânasına emirdir. Meselâ: |