Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| DAHL (DUHL): | (C.: Dihâl-Edhâl-Dahlân) Pencere. Çukur yer. |
| İçerisinde 'DAHL (DUHL)' geçenler | |
| İçerisinde 'DAHL (DUHL)' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| DAHL : | Karışma, girme. * Nüfuz, te'sir. * Vâridat. * İrâd. İtiraz, ta'riz. * Ayıp, töhmet. |
| DAH : | f. Hizmetçi, uşak, cariye. * On (10). Aşer. * Korkak. Alçak, aşağılık, âdi kimse. |
| DA' : | Arabçada "bırak" mânasına emirdir. Meselâ: |