Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| DAKK: | Vurmak. Çekmek. Çok yemekten dolayı vücudun ağırlaşması. Kapı çalma. |
| DAKK-ÜL BÂB: | Kapı çalmak. |
| İçerisinde 'DAKK' geçenler | |
| ADAKK: | İnce, dakik. |
| DAKK-ÜL BÂB: | Kapı çalmak. |
| EDAKK: | En dakik, pek ince, çok mühim. |
| EDAKK-I UMUR: | İşlerin en mühimmi. |
| MEN DAKKA DUKKA: | "Kapı çalanın kapısı çalınır." Yâni, kim birisine bir kötülük yahut iyilik yaparsa ona o şey yapılır. Meselâ: "Su-i zan eden su-i zanna mâruz olur." |
| MİDAKA (MİDAKKA): | Kendisiyle bir şey dövülüp ezilen şey. Havan. |
| MÜDAKKIK: | (Bak: Müdekkik) |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| DAKK-ÜL BÂB : | Kapı çalmak. |
| DAKA' : | Varmak. Ulaşmak. * Buluşmak. |
| DA' : | Arabçada "bırak" mânasına emirdir. Meselâ: |