Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| DALİL: | Sert, sağlam, muhkem yer. Yolu azmış kişi. |
| İçerisinde 'DALİL' geçenler | |
| İçerisinde 'DALİL' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| DALİF : | (C.: Düllef) Nişandan öteye düşen ok. * Ağır yük getirip adımlarını birbirine yakın atan adam. |
| DAL : | Ağacın ilk verdiği kol. * Kur'ân hattiyle yazılan () harfinin okunuşu (Ebcedi değeri dörttür.) Noktasız olduğundan "dâl-i mühmele" de denir. |
| DA' : | Arabçada "bırak" mânasına emirdir. Meselâ: |