Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| DALLİYET: | Delil oluş. İsbata vâsıta olmak. |
| İçerisinde 'DALLİYET' geçenler | |
| İçerisinde 'DALLİYET' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| DALLÎN : | (Dâllûn) Sapkınlar. Müslümanlıktan ayrılanlar. Kur'an hakikatlerinden ayrılıp sapanlar. |
| DALL : | Azan. Azıcı, azdırıcı. Dalalette olan. |
| DAL : | Ağacın ilk verdiği kol. * Kur'ân hattiyle yazılan () harfinin okunuşu (Ebcedi değeri dörttür.) Noktasız olduğundan "dâl-i mühmele" de denir. |
| DA' : | Arabçada "bırak" mânasına emirdir. Meselâ: |