Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| DAYİNE: | (C.: Davâyin) Dişi koyun. |
| İçerisinde 'DAYİNE' geçenler | |
| İçerisinde 'DAYİNE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| DAYİN : | Borç veren. Alacaklı. Ödünç para veren. (Bak: Dâin). |
| DAYİB : | İtaat eden, vakarlı ve ciddi kişi. |
| DAYE : | Çocuk hizmetçisi. Çocuğa süt veren. Dadı. Mürebbi. |
| DA' : | Arabçada "bırak" mânasına emirdir. Meselâ: |