Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| DAYF: | (C.: Ezyâf-Zuyuf-Zayfân) Misafir. Meyletmek, yönelmek. |
| DAYFEN (DAYFÂN): | Misafiriyle gelen kişi. |
| İçerisinde 'DAYF' geçenler | |
| DAYFEN (DAYFÂN): | Misafiriyle gelen kişi. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| DAYFEN (DAYFÂN) : | Misafiriyle gelen kişi. |
| DAYE : | Çocuk hizmetçisi. Çocuğa süt veren. Dadı. Mürebbi. |
| DA' : | Arabçada "bırak" mânasına emirdir. Meselâ: |