Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| DEŞNE: | f. Hançer. |
| DEŞNE-İ SUBH: | Tan yeri. (Bu tabir, tan yerinin ilkönce hançer şeklinde göründüğünden kinaye olarak denmiştir.) |
| DEŞNE: | f. Hançer. |
| DEŞNE-İ SUBH: | Tan yeri. (Bu tabir, tan yerinin ilkönce hançer şeklinde göründüğünden kinaye olarak denmiştir.) |
| İçerisinde 'DEŞNE' geçenler | |
| DEŞNE-İ SUBH: | Tan yeri. (Bu tabir, tan yerinin ilkönce hançer şeklinde göründüğünden kinaye olarak denmiştir.) |
| DEŞNE-İ SUBH: | Tan yeri. (Bu tabir, tan yerinin ilkönce hançer şeklinde göründüğünden kinaye olarak denmiştir.) |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| DEŞNE-İ SUBH : | Tan yeri. (Bu tabir, tan yerinin ilkönce hançer şeklinde göründüğünden kinaye olarak denmiştir.) |
| DEŞİŞE : | Bulgur. |
| DEAİM : | (Dıâme. C.) Destekler, payandalar, direkler. |