Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| DEBB: | Hareket etmek. Ağır ağır yürümek. |
| DEBBABE: | Kale duvarlarını oymaya yarayan bir savaş aleti. Tank. |
| DEBBAĞ: | Derileri sepileyip meşin, sahtiyan, kösele vesaire yapan. |
| DEBBE: | (C.: Debbât) Matara dedikleri su kabı. Yağ. Bal ve macun koyacak kaplar. |
| DEBBUS: | (C.: Debâbis) Topuz. |
| İçerisinde 'DEBB' geçenler | |
| DEBBABE: | Kale duvarlarını oymaya yarayan bir savaş aleti. Tank. |
| DEBBAĞ: | Derileri sepileyip meşin, sahtiyan, kösele vesaire yapan. |
| DEBBE: | (C.: Debbât) Matara dedikleri su kabı. * Yağ. Bal ve macun koyacak kaplar. |
| DEBBUS: | (C.: Debâbis) Topuz. |
| MÜDEBBAG: | Tabaklanmış, dibâgat olunmuş. |
| MÜDEBBER: | (Dübur. dan) Azat olması efendisinin ölümüne bağlı bulunan köle. * Düşünce ile hareket edilmiş., |
| MÜDEBBİR: | Evvelden düşünüp işleri ona göre ayarlayan. Her şeyin evvelden tedbirini yapan, gören. * İlmi ile her şeyin akibetini ihâta edip ona göre hikmetle iş yapan Allah (C.C.). |
| MÜDEBBİR-İ HAKÎM: | Hikmetle tedbir eden. Her işini çok hikmet ve tedbirle yapan. Cenab-ı Hak.(Evet, hiçten birden hârika bir gürültü ile cevvi konuşturmak ve fevkalâde bir nur ve nar ile zulmetli cevvi ışıkla doldurmak ve dağvâri, pamukmisâl ve dolu ve kar ve su tulumbası hükmünde olan bulutları ateşlendirmek gibi hikmetli ve garâbetli vaziyetlerle baş aşağı, gafil insanın başına tokmak gibi vuruyor. "Başını kaldır, kendini tanıttırmak isteyen faal ve kudretli bir zâtın hârika işlerine bak. Sen başıboş olmadığın gibi bu hâdiseler de başı boş olamazlar, her birisi çok hikmetli vazifeler peşinde koşturuluyorlar. Bir Müdebbir-i Hakîm tarafından istihdam olunuyorlar" diye ihtar ediyorlar. Ş.) |
| MÜDEBBİRÂNE: | f. Müdebbir olana yakışır şekilde. Tedbirlice. Her işi önceden ayarlayarak, dikkatlice geleceği düşünerek. |
| MÜDEBBİRÂT: | Müdebbirler, tedbir ve idarede vazifeli olanlar.* Melekler. |
| MÜDEBBİRE: | Azat olması, efendisinin ölümüne bağlı olan câriye. |
| MÜDEBBİRÎN: | (Müdebbir. C.) (Dübur. dan) Tedbirli ve düşünceli olan kimseler. |
| MÜTEDEBBİR: | İleriyi gören, tedbirli ve ölçülü hareket eden. |
| MÜTEDEBBİRÂNE: | f. İlerisini görerek. Tedbirli ve ölçülü olarak. |
| TEDEBBÜR: | Bir şeyin sonunu düşünmek, tefekkür etmek. Müdebbir olmak, tedbirli olmak. * Arkasını dönmek. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| DEBBABE : | Kale duvarlarını oymaya yarayan bir savaş aleti. Tank. |
| DEB' : | Yumuşak yer. * Kuvvetle basmak. |
| DEAİM : | (Dıâme. C.) Destekler, payandalar, direkler. |