Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| DEBER: | Savaşırken askerin bozulması, bozguna uğraması. |
| İçerisinde 'DEBER' geçenler | |
| PERDEBERDAR: | f. Perde kaldırıcı. Perde açıcı. |
| PERDEBER-ENDAZ: | f. Perdeyi kaldırıp atan. * Utanmayı bırakan, sıkılmayan, utanmayan, hayâsız. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| DEBEŞ : | Evin esası. |
| DEB' : | Yumuşak yer. * Kuvvetle basmak. |
| DEAİM : | (Dıâme. C.) Destekler, payandalar, direkler. |