Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| DEBKEL: | Bir araya toplanmış mal. Derisi kalın, çirkin kimse. |
| İçerisinde 'DEBKEL' geçenler | |
| İçerisinde 'DEBKEL' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| DEB' : | Yumuşak yer. * Kuvvetle basmak. |
| DEAİM : | (Dıâme. C.) Destekler, payandalar, direkler. |