Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| DEHMUS: | Cömert kişi. Kerim kimse. |
| İçerisinde 'DEHMUS' geçenler | |
| İçerisinde 'DEHMUS' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| DEHM : | (C.: Dühum) Ansızdan gelmek. * Çok fazla miktarda asker. * Çok adet, kesret. |
| DEH : | f. İyi hoş. Lâtif, güzel. * Tabur. * Saf. |
| DEAİM : | (Dıâme. C.) Destekler, payandalar, direkler. |