Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| DEHYA: | Te'kid için "Dahiye" lâfzına sıfat yapılır. "Dâhiye-i dehya" gibi. |
| İçerisinde 'DEHYA' geçenler | |
| DÂHİYE-İ DEHYÂ: | Çok büyük belâ, musibet. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| DEHY (DEHÂ) : | Kişinin fikir ve ferâsetinin isabetli ve doğru olması. |
| DEH : | f. İyi hoş. Lâtif, güzel. * Tabur. * Saf. |
| DEAİM : | (Dıâme. C.) Destekler, payandalar, direkler. |