Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| DEKAR: | Lât. Bin metrekarelik ölçü birimi. |
| İçerisinde 'DEKAR' geçenler | |
| HANDEKÂR: | f. Gülen, tebessüm eden, gülücü. |
| KÜNDEKÂR: | f. Sedefçi. Kıymetli ağaçları işleyen. Marangoz. |
| PERDEKÂR: | f. Perdeli. Perde ile örtülü yer. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| DEKA' : | (C.: Dükk-Dükük-Dekâvât) Hörgücü arkasına düşmüş dişi deve.* Kaygan yer. |
| DEK : | t. Edat olup zaman ve mekân için kullanılır. "Hatta, tâ, kadar" mânalarına gelir. Meselâ: Akşama dek çalıştım. |
| DEAİM : | (Dıâme. C.) Destekler, payandalar, direkler. |