Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| DEKDEKE: | Yerin deprenmesi. Sancıma. Def etme, kovma. |
| İçerisinde 'DEKDEKE' geçenler | |
| İçerisinde 'DEKDEKE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| DEKDAK : | (C.: Dekâdik) Kum yığını. |
| DEK : | t. Edat olup zaman ve mekân için kullanılır. "Hatta, tâ, kadar" mânalarına gelir. Meselâ: Akşama dek çalıştım. |
| DEAİM : | (Dıâme. C.) Destekler, payandalar, direkler. |