Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı

ABCÇDEFGHIİJKLMNOÖPRSŞTUÜVYZ

KelimeAnlam
DEKK: (C.: Dekeke) Vurmak.
Dökmek.
Parça parça etmek. Delil.
DEKKE: Ufalanmak. Pâre pâre olmak.
Vurmak, döğmek.
Seki, sofa.
DEKKEN: Hurdahaş olmak, yerle bir olma, ufalanmak, parça, parça olmak.
İçerisinde 'DEKK' geçenler
ASFİYA-İ MÜDEKKİKÎN: İslâmî hakikatların tetkik ve bilinmesinde çok dikkatli ve sâdık olan büyük İslâm âlimleri.
DEKKE: Ufalanmak. Pâre pâre olmak. * Vurmak, döğmek. * Seki, sofa.
DEKKEN: Hurdahaş olmak, yerle bir olma, ufalanmak, parça, parça olmak.
MÜDEKKİK: Dikkatle araştıran. İnceden inceye tetkik eden. En ufak gizli şeyleri bilmeğe, görmeğe çalışan. (Konuşurken ekseriyetle müdakkik denir.)
MÜDEKKİKANE: f. İnceden inceye tedkik ederek, en ince noktaları, mes'eleleri de görmeğe, bilmeğe çalışarak.
MÜDEKKİKÎN: (Müdekkik. C.) İnceden inceye araştıranlar, tedkik edenler.
MÜDEKKİR: Teemmül eden. Düşünen, Mütezekkir.
MÜNDEKK: Düz, düzleşmiş.
TEDEKKÜL: Kendini büyük görmek, tekebbürlenmek.
Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar
DEKKE : Ufalanmak. Pâre pâre olmak. * Vurmak, döğmek. * Seki, sofa.
DEK : t. Edat olup zaman ve mekân için kullanılır. "Hatta, tâ, kadar" mânalarına gelir. Meselâ: Akşama dek çalıştım.
DEAİM : (Dıâme. C.) Destekler, payandalar, direkler.
 » Lügat manası içerisinde geçen kısaltmanın anlamını öğrenmek için tıklayın...
Yükleniyor...