Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| DEKKE: | Ufalanmak. Pâre pâre olmak. Vurmak, döğmek. Seki, sofa. |
| DEKKEN: | Hurdahaş olmak, yerle bir olma, ufalanmak, parça, parça olmak. |
| İçerisinde 'DEKKE' geçenler | |
| DEKKEN: | Hurdahaş olmak, yerle bir olma, ufalanmak, parça, parça olmak. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| DEKKEN : | Hurdahaş olmak, yerle bir olma, ufalanmak, parça, parça olmak. |
| DEKK : | (C.: Dekeke) Vurmak. * Dökmek. * Parça parça etmek. Delil. |
| DEK : | t. Edat olup zaman ve mekân için kullanılır. "Hatta, tâ, kadar" mânalarına gelir. Meselâ: Akşama dek çalıştım. |
| DEAİM : | (Dıâme. C.) Destekler, payandalar, direkler. |