Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| DELİL-İ ARŞÎ VE SÜLLEMÎ: | Eski mantıkta Vahdaniyyet-i İlâhiyyeyi ve teselsülün muhaliyyetini isbat bahislerinde geçen delillerdendir. |
| DELİL-İ ARŞÎ VE SÜLLEMÎ: | Eski mantıkta Vahdaniyyet-i İlâhiyyeyi ve teselsülün muhaliyyetini isbat bahislerinde geçen delillerdendir. |
| İçerisinde 'DELİL-İ ARŞÎ VE SÜLLEMÎ' geçenler | |
| İçerisinde 'DELİL-İ ARŞÎ VE SÜLLEMÎ' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| DELİL-İ AKLÎ : | Akıl yolu ile bulunan delil. Nakil yolu ile olmadan, düşünülerek bulunan delil. |
| DELİL : | Kılavuz. Doğru yolu gösteren. Meçhûlü keşfetmekte ve malumun sıhhatını isbat etmekte vasıta ve âlet ittihaz olunan husus. * Beyyine. Bürhan. |
| DELİ' : | Âsan yol, kolay olan yol. |
| DELAB : | (Dülâb) (C.: Degâlib) Bâzısı su ile ve bâsızı da hayvan ile döndürülen su çekmeğe mahsus çark. |
| DEAİM : | (Dıâme. C.) Destekler, payandalar, direkler. |