Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| DEMAN: | f. Heyecanlı. Hiddetli, hiddete kapılmış. Vakit, zaman. An. Bağırıp çağırma, feryat, figân. Heybetli, güçlü, kuvvetli, azametli, cesim. Kükremiş. |
| DEMAN(İ): | Ters, terslik. |
| DEMANKEŞ: | f. Zaman, müddet, vakit, an. |
| DEMANKEŞ: | f. Zaman, müddet, vakit, an. |
| İçerisinde 'DEMAN' geçenler | |
| DEMAN(İ): | Ters, terslik. |
| DEMANKEŞ: | f. Zaman, müddet, vakit, an. |
| DEMANKEŞ: | f. Zaman, müddet, vakit, an. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| DEMAN(İ) : | Ters, terslik. |
| DEMA : | f. Her zaman. Vaktâki. * Soluk. Nefes. Hastalık sebebiyle tez tez solumak. * Ürpermek. * Dem. An. |
| DEM' : | Göz yaşı. Sürurdan veya keder sebebiyle ağlama neticesi gelen göz yaşı. |
| DEAİM : | (Dıâme. C.) Destekler, payandalar, direkler. |