Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| DEMAR: | f. Helâk, mahv, telef, ölüm, mevt. |
| DEMAR-ÂVER: | f. İntikam alan, müntakim. Helâk eden. |
| İçerisinde 'DEMAR' geçenler | |
| DEMAR-ÂVER: | f. İntikam alan, müntakim. Helâk eden. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| DEMAR-ÂVER : | f. İntikam alan, müntakim. Helâk eden. |
| DEMA : | f. Her zaman. Vaktâki. * Soluk. Nefes. Hastalık sebebiyle tez tez solumak. * Ürpermek. * Dem. An. |
| DEM' : | Göz yaşı. Sürurdan veya keder sebebiyle ağlama neticesi gelen göz yaşı. |
| DEAİM : | (Dıâme. C.) Destekler, payandalar, direkler. |