Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| DENİE: | Eksik, noksan, nakise. |
| İçerisinde 'DENİE' geçenler | |
| İçerisinde 'DENİE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| DENİ : | (C.: Deniyyât) Soysuz, alçak, ahlâksız. * Dünyaya âit, fâni ve geçici. * Yakın, karib. |
| DEN' : | Horluk, zelillik. |
| DEAİM : | (Dıâme. C.) Destekler, payandalar, direkler. |