Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| DENG: | f. Hayran, şaşkın, şaşmış olan, ahmak, ebleh, bön, sersem. İki katı maddenin tokuşmasından hasıl olan ses. Pergel noktası. |
| İçerisinde 'DENG' geçenler | |
| BERDENG: | f. Çöl ortasında yer alan küçük dağ ve tepe. |
| HADENG: | (Hadenk) f. Kayın ağacı. * Kayın ağacından yapılmış ok. |
| HURDENGÂH: | f. Yemek odası. |
| SERDENGEÇTİ: | Tar: Akıncılardan düşman ordusu içine dalmak veya muhasara altına alınan bir kaleye girmek için fedai yazılan kimseler. Bunlara ellerinde kınlarından sıyrılmış kılıçlarla bu tehlikeli işlere atıldıkları için "dalkılıç" da denilirdi. Düşman ordusuna dalacak veya kaleye girecek olanların dönmelerinden ziyade ölmeleri ihtimâli olduğu için bu adı almışlardı. (O.T.D.S.) |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| DEN' : | Horluk, zelillik. |
| DEAİM : | (Dıâme. C.) Destekler, payandalar, direkler. |