Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| DENN: | (C.: Denân) Küp. |
| İçerisinde 'DENN' geçenler | |
| MÜDENNES: | Kirletilmiş, tednis edilmiş. |
| MÜDENNİS: | Kirleten, tednis eden. |
| MÜTEDENNİ: | Tedenni eden, gerileyen, aşağılanan. |
| MÜTEDENNİS: | Kirlenen. |
| TEDENNİ: | Aşağı düşme. Aşağı inme. * Daha kötü bir derekeye düşme. Tenezzül etme. Maddi ve mânevi gerileme. Terakkinin zıddı. |
| TEDENNİYÂT: | (Tedenni. C.) Gerilemeler, tedenniler, aşağılamalar. |
| TEDENNÜ': | Yakın olmak. |
| TEDENNÜK: | Dikkatle bakmak. * Ayırtmak. * Su dökülmek. |
| TEDENNÜS: | Pislenme, kirlenme. |
| TEDENNÜS-İ CÂME: | Elbisenin kirlenmesi. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| DEN' : | Horluk, zelillik. |
| DEAİM : | (Dıâme. C.) Destekler, payandalar, direkler. |