Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| DER-BEND: | f. Dağda ve tepede zahmetlerle geçilen yer, dar geçit, boğaz. Hudut. Kale. Anahtarsız kapı. |
| DER-BENDÇİ: | Kale veya hudut muhafızı. |
| İçerisinde 'DER-BEND' geçenler | |
| DER-BENDÇİ: | Kale veya hudut muhafızı. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| DER-BENDÇİ : | Kale veya hudut muhafızı. |
| DER-BEDER : | f. Serseri, kapı kapı dolaşan. * Dağınık, perişan. |
| DER-BAN : | f. Kapıcı, kapıya bakan. |
| DER-AKAB : | f. Hemen, derhâl, çabuk, arkasından, akabinde. |
| DERA : | f. Çan, çıngırak. |
| DEAİM : | (Dıâme. C.) Destekler, payandalar, direkler. |