Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| DER-KEMİN: | f. Pusu bekleyen, pusuda olan. |
| İçerisinde 'DER-KEMİN' geçenler | |
| İçerisinde 'DER-KEMİN' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| DER-KENAR : | Kenarda bulunan, hâşiye. Bir sahifenin kenarına çıkarılan yazı. |
| DER-KÂR : | f. Mâlum, âşikâre olan. * İçinde olan. İçte bulunan. |
| DER-AKAB : | f. Hemen, derhâl, çabuk, arkasından, akabinde. |
| DERA : | f. Çan, çıngırak. |
| DEAİM : | (Dıâme. C.) Destekler, payandalar, direkler. |