Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| DERECAT: | (Derece. C.) Dereceler, basamaklar, kademeler, yükseklikler, mertebeler. |
| DERECAT-I KURBİYE: | Yakınlık dereceleri. Allah'a manevi yakınlık mertebeleri. |
| DERECAT-I ŞEMSİYE: | Eski Kozmoğrafyaya göre; güneşi döndüğü farzedilen dâirenin on iki burca tekabül eden kısımları. |
| İçerisinde 'DERECAT' geçenler | |
| A'LA-D DERECAT: | Derecelerin en alâsı, en yükseği. |
| ALE-D-DERECAT: | Derecelere göre, sırayla. |
| ÂLİ-D-DERECAT: | Derecelerin âlisi, iyi ve şereflisi.ALİF : Yem torbası. |
| DERECAT-I KURBİYE: | Yakınlık dereceleri. Allah'a manevi yakınlık mertebeleri. |
| DERECAT-I ŞEMSİYE: | Eski Kozmoğrafyaya göre; güneşi döndüğü farzedilen dâirenin on iki burca tekabül eden kısımları. |
| ERFA'-I DERECÂT: | Derecelerin en yükseği. |
| RAFİ-ÜD DERECAT: | Dereceleri yükselten. Allah. (C.C.) |
| REFİ'-ÜD DERECÂT: | Derece ve itibarı yüksek olan. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| DERECAT-I KURBİYE : | Yakınlık dereceleri. Allah'a manevi yakınlık mertebeleri. |
| DEREBEYİ : | Ortaçağda kendi arazisi içindeki insanlara istedikleri gibi hükmeden, devamlı olarak birbirleriyle savaşan geniş toprak sahiplerinden her biri. * Mc: Asi, zorba. |
| DERA : | f. Çan, çıngırak. |
| DEAİM : | (Dıâme. C.) Destekler, payandalar, direkler. |