Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| DEREMAN: | Kişinin adımlarının birbirine yakın olması. (O kimseye "dârim" derler). |
| İçerisinde 'DEREMAN' geçenler | |
| İçerisinde 'DEREMAN' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| DEREM : | f. Akçe, para. |
| DEREBEYİ : | Ortaçağda kendi arazisi içindeki insanlara istedikleri gibi hükmeden, devamlı olarak birbirleriyle savaşan geniş toprak sahiplerinden her biri. * Mc: Asi, zorba. |
| DERA : | f. Çan, çıngırak. |
| DEAİM : | (Dıâme. C.) Destekler, payandalar, direkler. |