Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| DEREN: | Kir, vesah. |
| DERENDE: | f. Yırtan, yırtıcı. |
| İçerisinde 'DEREN' geçenler | |
| DERENDE: | f. Yırtan, yırtıcı. |
| KEDERENGİZ: | f. Üzüntü, keder ve sıkıntı meydana getiren. |
| MÂDERENDER: | f. Üvey ana. |
| PERİDERENG: | f. Rengi uçmuş, solmuş. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| DERENDE : | f. Yırtan, yırtıcı. |
| DEREBEYİ : | Ortaçağda kendi arazisi içindeki insanlara istedikleri gibi hükmeden, devamlı olarak birbirleriyle savaşan geniş toprak sahiplerinden her biri. * Mc: Asi, zorba. |
| DERA : | f. Çan, çıngırak. |
| DEAİM : | (Dıâme. C.) Destekler, payandalar, direkler. |