Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| DERS-HAN: | f. Ders okuyan, talebe, öğrenci. |
| İçerisinde 'DERS-HAN' geçenler | |
| İçerisinde 'DERS-HAN' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| DERS-İ İBRET : | İbret dersi. Göz ve fikir açacak hâdise. |
| DERS : | Tenbih, tâlimat, vazife. Bir şeyi öğrenmek için muallim veya o işi iyi bilen birisinden azar azar alınan vazife. * Akıl. |
| DERA : | f. Çan, çıngırak. |
| DEAİM : | (Dıâme. C.) Destekler, payandalar, direkler. |