Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| DERY: | Bilmek. |
| DERYA: | f. Deniz, bahr. |
| DERYA-YI AHDAR: | Yeşil deniz. Mc: Sema, gök. |
| DERYA-YI EBYAZ: | Akdeniz. |
| DERYA-YI ESVED: | Karadeniz. |
| DERYA-YI UMMAN: | Açık deniz. Umman Denizi. Okyanus. |
| DERYAB: | f. Akıllı, anlayışlı, müdrik. |
| DERYA-BEND: | f. Liman. Tersane. |
| DERYAÇE: | f. Göl, küçük deniz. |
| DERYA-MİSAL: | Deniz gibi çok olan, denizi andıran. |
| DERYAN: | Bilmek, ilim. |
| DERYA-NEVERD: | f. Denizde dolaşan, denizde gezen. |
| DERYANİYE: | Hörgücü ikiden fazla olan sığır nevi. |
| DERYA-NUŞ: | f. Çok fazla içki içen. |
| DERYUZ: | f. Dilencilik. |
| DERYA-NUŞ: | f. Çok fazla içki içen. |
| İçerisinde 'DERY' geçenler | |
| DERYA: | f. Deniz, bahr. |
| DERYA-YI AHDAR: | Yeşil deniz. * Mc: Sema, gök. |
| DERYA-YI EBYAZ: | Akdeniz. |
| DERYA-YI ESVED: | Karadeniz. |
| DERYA-YI UMMAN: | Açık deniz. Umman Denizi. Okyanus. |
| DERYAB: | f. Akıllı, anlayışlı, müdrik. |
| DERYA-BEND: | f. Liman. * Tersane. |
| DERYAÇE: | f. Göl, küçük deniz. |
| DERYA-MİSAL: | Deniz gibi çok olan, denizi andıran. |
| DERYAN: | Bilmek, ilim. |
| DERYA-NEVERD: | f. Denizde dolaşan, denizde gezen. |
| DERYANİYE: | Hörgücü ikiden fazla olan sığır nevi. |
| DERYA-NUŞ: | f. Çok fazla içki içen. |
| DERYUZ: | f. Dilencilik. |
| DİL-İ DERYA: | Denizin ortası. |
| DERYA-NUŞ: | f. Çok fazla içki içen. |
| HEFT-DERYA: | Yedi deniz. Pasifik okyanusu, Atlas okyanusu, Karadeniz, Akdeniz, Taberiye, Aral ve Hazer. |
| İRTİCAC-I DERYÂ: | Denizin kabarması, dalgalanması. |
| KAARET-İ DERYÂ: | Denizin derinliği. |
| KAPTAN-I DERYA: | Vaktiyle bahriye nâzırı. Deniz kuvvetleri komutanı. |
| LEB-İ DERYA: | Denizin dudağı. Deniz kenarı, kıyı, sâhil. |
| RUY-İ DERYA: | Denizin yüzü. |
| SATH-I DERYA: | Denizin yüzü. |
| TESEKKÜN-İ DERYA : | Denizin sâkinleşmesi. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| DERYA : | f. Deniz, bahr. |
| DERA : | f. Çan, çıngırak. |
| DEAİM : | (Dıâme. C.) Destekler, payandalar, direkler. |