Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| DEST-GÂH: | f. İş yeri, tezgâh. İktidar, servet, kuvvet. |
| İçerisinde 'DEST-GÂH' geçenler | |
| İçerisinde 'DEST-GÂH' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| DEST-GİR : | f. Muavenet. Arka olmak. Tutucu, yardımcı, muin. Zahir. |
| DEST-İ GAYBÎ : | f. Görünmez el, inâyet-i İlâhi. * Mc: Allah'ın yardımı. |
| DEST : | (C.: Düsut) Dört bucaklı yastık ve elbise. * Hile. |
| DES' : | Def'etmek kovmak. * Ağız dolusu kusmak. |
| DEAİM : | (Dıâme. C.) Destekler, payandalar, direkler. |