Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| DESTAN: | f. (Dest. C.) Eller. Hikâyeler, masallar. Hile, tezvir, mekir. Meşhur Zâloğlu Rüstem'in babasının nâmı. |
| İçerisinde 'DESTAN' geçenler | |
| ABDESTAN: | f. Su ibriği, abdest ibriği. |
| BEDESTAN: | f. Değerli, kıymetli kumaşlar, silâhlar ve mücevherler vs. alış-verişine mahsus üstü örtülü ve mahfuz çarşı. |
| GÜŞADE-DESTÂN: | (Güşadedest. C.) f. Cömertler, civanmertler, eli açıklar. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| DESTAK : | Şarabın beyazlığı ve dökülmesi. |
| DEST : | (C.: Düsut) Dört bucaklı yastık ve elbise. * Hile. |
| DES' : | Def'etmek kovmak. * Ağız dolusu kusmak. |
| DEAİM : | (Dıâme. C.) Destekler, payandalar, direkler. |