Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| DESTE: | f. Tutam, bağ, demet, kabza. Muin, mededkâr. Süpürge. Küstah. |
| DESTEC: | Desti. Kola takılan bilezik. |
| DESTE-ÇUB: | f. Sopa, değnek. |
| DESTE-DAD: | f. El veren, yardım eden. |
| DESTE-DAD-I TESLİM: | f. Teslim elini veren, itaat eden, uyan. |
| DESTEK: | f. Bir şeyin yıkılıp devrilmemesi için, o şeye vurulan payanda, dayanak. Küçük el. Yün ve pamuk gibi şeyleri eğirmeye yarıyan âlet. |
| İçerisinde 'DESTE' geçenler | |
| DESTEC: | Desti. * Kola takılan bilezik. |
| DESTE-ÇUB: | f. Sopa, değnek. |
| DESTE-DAD: | f. El veren, yardım eden. |
| DESTE-DAD-I TESLİM: | f. Teslim elini veren, itaat eden, uyan. |
| DESTEK: | f. Bir şeyin yıkılıp devrilmemesi için, o şeye vurulan payanda, dayanak. * Küçük el. * Yün ve pamuk gibi şeyleri eğirmeye yarıyan âlet. |
| GÜLDESTE: | Çok güzel şeylerden bir tutam. * Gül demeti. * Müzikte makam adı. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| DESTEC : | Desti. * Kola takılan bilezik. |
| DEST : | (C.: Düsut) Dört bucaklı yastık ve elbise. * Hile. |
| DES' : | Def'etmek kovmak. * Ağız dolusu kusmak. |
| DEAİM : | (Dıâme. C.) Destekler, payandalar, direkler. |