Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| DESTE-DAD: | f. El veren, yardım eden. |
| DESTE-DAD-I TESLİM: | f. Teslim elini veren, itaat eden, uyan. |
| İçerisinde 'DESTE-DAD' geçenler | |
| DESTE-DAD-I TESLİM: | f. Teslim elini veren, itaat eden, uyan. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| DESTE-DAD-I TESLİM : | f. Teslim elini veren, itaat eden, uyan. |
| DESTE-ÇUB : | f. Sopa, değnek. |
| DESTE : | f. Tutam, bağ, demet, kabza. * Muin, mededkâr. * Süpürge. * Küstah. |
| DEST : | (C.: Düsut) Dört bucaklı yastık ve elbise. * Hile. |
| DES' : | Def'etmek kovmak. * Ağız dolusu kusmak. |
| DEAİM : | (Dıâme. C.) Destekler, payandalar, direkler. |