Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| DESTEK: | f. Bir şeyin yıkılıp devrilmemesi için, o şeye vurulan payanda, dayanak. Küçük el. Yün ve pamuk gibi şeyleri eğirmeye yarıyan âlet. |
| İçerisinde 'DESTEK' geçenler | |
| İçerisinde 'DESTEK' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| DESTE : | f. Tutam, bağ, demet, kabza. * Muin, mededkâr. * Süpürge. * Küstah. |
| DEST : | (C.: Düsut) Dört bucaklı yastık ve elbise. * Hile. |
| DES' : | Def'etmek kovmak. * Ağız dolusu kusmak. |
| DEAİM : | (Dıâme. C.) Destekler, payandalar, direkler. |