Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| DEVİYE: | Otsuz sahrâ. Otu olmayan çöl |
| İçerisinde 'DEVİYE' geçenler | |
| BEDEVİYET: | (Bedâvet) Göçer hayatı yaşayış. Göçebelik. Bedevilik. |
| GUDDE-İ MİDEVİYE: | Mide bezi. |
| RABİA-İ ADEVİYE: | (Hi: 95 - 185) Basra'lı bir hatun. Bütün hayatını dine hizmet için vakfetmiş, zengin kimseler evlenmek teklifinde bulundukları halde; "Allah'ı anmaktan, dine hizmetten beni alıkor" fikri ile reddetmiş, fakirliği ve istiğnayı kabul edip dine hizmetten vaz geçmemiştir. Talebe okutmuş meşhur bir veliyedir. (R. Aleyha) |
| USARE-İ MİDEVİYE: | Mide suyu, mide salgısı. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| DEVİYY : | Nerden geldiği anlaşılamayan sesler, gürültüler, patırtılar. |
| DEVİR : | (Devr) (C: Edvâr) Nakil. Birisinin uhdesinden diğerinin uhdesine geçirmek. * Bir şeyi sonuna kadar okuyup bitirmek. Geçmiş dersleri hatırlama. * Bir şeyin çevresinde dolaşmak. Dönme. * Seyahat. Bir memleketi dolaşmak. * Bir şeyin kendi mihveri üzerinde dönmesi. * Aktarma, bir şeyin bir kaptan veya bir yerden diğerine nakli. * Bir şeyin diğerine teslimi. * Bir bölük veya takım askerin teftiş veya emniyeti muhafaza için dolaşması. * Bazı ehl-i tarikatın dönerek ettikleri zikir, sema. * Müzikte, her ölçüye verilen isim olup, umumiyetle büyük ölçüler ve peşrevler için kullanılır. * Tas: Dünyaya gelme (Nüzul), geldiği yere dönme hali (Uruc). * Dairevî bir hareket. Bir şeyin diğer bir şey etrafında dönmesi. Dolaşmak. * Müddet. Zaman. Çağ. * Bir şeyi başkasına devretmek. * Biri birisini icad etmek. (Bak: Hudus) |
| DEV : | şeytan, ifrit, cin.DE'V : Aldatmak, hud'a. |
| DEAİM : | (Dıâme. C.) Destekler, payandalar, direkler. |