Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| DEVAHİ: | (Dâhiye. C.) Büyük belâler. Afetler. Kazâlar. Çok üstün zekâ sahipleri. |
| DEVAHİL: | (Dâhile. C.) İçler, batınlar. |
| DEVAHİN: | (Dâhine. C.) Duman çıkaran bacalar. |
| İçerisinde 'DEVAHİ' geçenler | |
| DEVAHİL: | (Dâhile. C.) İçler, batınlar. |
| DEVAHİN: | (Dâhine. C.) Duman çıkaran bacalar. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| DEVAHİL : | (Dâhile. C.) İçler, batınlar. |
| DEVA : | İlâç, çare. Hastalığın iyi olmasına sebeb olan gıda. |
| DEV : | şeytan, ifrit, cin.DE'V : Aldatmak, hud'a. |
| DEAİM : | (Dıâme. C.) Destekler, payandalar, direkler. |