Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| DEYLEM: | Karıncaların ve kenelerin toplandığı yer. Belâ. Zahmet. Düşman. Türaç kuşunun erkeği. Cemaat. Bir kabile adıdır ve ehline "Deylemî" derler. |
| İçerisinde 'DEYLEM' geçenler | |
| İçerisinde 'DEYLEM' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| DEYABÜZ : | İki ırgaçla dokunan bez. |
| DEAİM : | (Dıâme. C.) Destekler, payandalar, direkler. |