Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| DEYYAN: | Herkesin hesabını ve hakkını en iyi bilen ve veren. Hâk Teâla. Kahhar. Hâsib. Hâkim. Kadir. Râi. Cenâb-ı Hak. |
| İçerisinde 'DEYYAN' geçenler | |
| İçerisinde 'DEYYAN' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| DEYYAR : | Bir kimse. Ehad. * Yurt sahibi birisi. * Manastır sahibi. |
| DEYABÜZ : | İki ırgaçla dokunan bez. |
| DEAİM : | (Dıâme. C.) Destekler, payandalar, direkler. |