Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| DOST: | (C.: Dostân) f. Sevilen insan, muhib, yâr. Erkek veya kadın sevgili, mâşuk, mahbub, mâşuka, mahbube. Hakiki dost ve âşıkların ve âriflerin âşık oldukları Allah. |
| DOSTAN: | (Dost. C.) Dostlar. |
| DOSTANE: | f. Dostça, dostlukla. |
| DOSTÎ: | f. Dostluk. |
| İçerisinde 'DOST' geçenler | |
| DOSTAN: | (Dost. C.) Dostlar. |
| DOSTANE: | f. Dostça, dostlukla. |
| DOSTÎ: | f. Dostluk. |
| ZEN-DOST: | f. Kadınların peşinde dolaşan, kadınlardan hoşlanan, zampara. |
| ZERDOST: | f. Cimri, hasis, tamahkâr. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| DOSTAN : | (Dost. C.) Dostlar. |
| DOĞA : | (Bak: Tabiat) |