Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| DOSTAN: | (Dost. C.) Dostlar. |
| DOSTANE: | f. Dostça, dostlukla. |
| İçerisinde 'DOSTAN' geçenler | |
| DOSTANE: | f. Dostça, dostlukla. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| DOSTANE : | f. Dostça, dostlukla. |
| DOST : | (C.: Dostân) f. Sevilen insan, muhib, yâr. * Erkek veya kadın sevgili, mâşuk, mahbub, mâşuka, mahbube. * Hakiki dost ve âşıkların ve âriflerin âşık oldukları Allah. |
| DOĞA : | (Bak: Tabiat) |