Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| DUHAN-I ATEŞ: | Ateşin dumanı. |
| İçerisinde 'DUHAN-I ATEŞ' geçenler | |
| İçerisinde 'DUHAN-I ATEŞ' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| DUHAN-I ATEŞ : | Ateşin dumanı. |
| DUHAN : | Duman. Tütün. * Kur'an-ı Kerim'in 44. suresinin adı. * Mc: Gaflet ve dalâlet dumanı ki, hakikatların görünmesine mâni olur. Arap lisanında galib olan şerre, duhan tesmiye ederler. * Kıtlık ve kuraklık. |
| DUHA : | Kuşluk vakti. * Güneş. * Vuzuh ve beyan. * Kur'ân-ı Kerim'in 93. Suresinin adı. Vedduhâ da denir. |
| DUH : | f. Kız, kerime, duhter. * Havai fişek. * Hasır otu, hasır sazı. |
| DU' : | (C.: Ezvâ-Zayân) Erkek baykuş. |