Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| DUHAN-I MÜBİN: | Aşikâre duman. (Bu duhan hakkında iki tefsir rivayet olunmaktadır. Birisi: İbn-i Mesud Hazretlerinden mervi olduğuna göre; şiddetli açlık ve kaht seneleridir. Çünkü çok aç olan kimseye, gerek gözlerinin za'fından ve gerek çok kuraklık ve kahtlık senelerinde havanın fenalığından, semâ dumanlı görünür. Bir de Arab, galib olan şerre, duhan tesmiye eder. Nitekim dumanlı hava tâbirini biz de kullanırız.) (E.T.) |
| İçerisinde 'DUHAN-I MÜBİN' geçenler | |
| İçerisinde 'DUHAN-I MÜBİN' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| DUHAN-I ATEŞ : | Ateşin dumanı. |
| DUHAN : | Duman. Tütün. * Kur'an-ı Kerim'in 44. suresinin adı. * Mc: Gaflet ve dalâlet dumanı ki, hakikatların görünmesine mâni olur. Arap lisanında galib olan şerre, duhan tesmiye ederler. * Kıtlık ve kuraklık. |
| DUHA : | Kuşluk vakti. * Güneş. * Vuzuh ve beyan. * Kur'ân-ı Kerim'in 93. Suresinin adı. Vedduhâ da denir. |
| DUH : | f. Kız, kerime, duhter. * Havai fişek. * Hasır otu, hasır sazı. |
| DU' : | (C.: Ezvâ-Zayân) Erkek baykuş. |