Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| DUHUL: | İçeri girme. İçeri dahil oluş. |
| DUHUL-İ MUZAFFERÂNE: | Muzafferce giriş. |
| DUHUL Ü HURUC: | İçeri girip çıkma. |
| DUHULİYE: | Eskiden, satılmak üzere şehir ve kasabalara getirilen her cins ticaret malından alınan vergi. Bir yere girmek için verilen para. |
| İçerisinde 'DUHUL' geçenler | |
| DUHUL-İ MUZAFFERÂNE: | Muzafferce giriş. |
| DUHUL Ü HURUC: | İçeri girip çıkma. |
| DUHULİYE: | Eskiden, satılmak üzere şehir ve kasabalara getirilen her cins ticaret malından alınan vergi. * Bir yere girmek için verilen para. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| DUHUL-İ MUZAFFERÂNE : | Muzafferce giriş. |
| DUHUK : | Doğurduktan sonra rahmi çıkan dişi deve. |
| DUH : | f. Kız, kerime, duhter. * Havai fişek. * Hasır otu, hasır sazı. |
| DU' : | (C.: Ezvâ-Zayân) Erkek baykuş. |