Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| DUKA: | Eskiden Avrupa'ca pek yüksek bir asalet ünvanı idi. |
| DUKAK: | (C.: Dekâyık) İnce nesne. Un. Zor, güç. |
| İçerisinde 'DUKA' geçenler | |
| BÜNDUKA: | (C.: Bünduk, Benâdik) Fındık tanesi. * Kemankere taşı. Küçük yuvarlak taş. |
| DUKAK: | (C.: Dekâyık) İnce nesne. * Un. * Zor, güç. |
| MASDUKA: | (C.: Masdukat) Doğru söz. Hakikat ve gerçek olan kelâm. |
| SADUKAT: | Mehir. Evlenirken erkeğin kadına vereceği para. (Bak: Mehr) |
| SANDUKA: | Türbelerde mezarların üzerine tahtadan sandık şeklinde yapılan ve üstüne yeşil çuha örtülen yerin adıdır. Kadın sandukaları düz olduğu halde, erkek sandukalarının baş tarafına bir ağaç konarak üzerine kavuk, taç, sikke gibi sağlığında giydikleri başlık konurdu. Açık mezarlıklarda sandukalar taştan yapılır, baş ve ayak uçlarına taş dikilerek baştakinin üzerine kitabe yazılırdı. (O.T.D.S.) |
| TASADDUKAT: | (Tasadduk. C.) Sadakalar. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| DUKAK : | (C.: Dekâyık) İnce nesne. * Un. * Zor, güç. |
| DU' : | (C.: Ezvâ-Zayân) Erkek baykuş. |