Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| DUN-HİMMET: | Gayretsizlik, himmetsizlik. (Bak: Himmet.) |
| İçerisinde 'DUN-HİMMET' geçenler | |
| İçerisinde 'DUN-HİMMET' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| DÛN-PERVER : | f. Kötü kimseleri koruyan, alçak kişileri muhafaza edip onların ilerlemelerine yardımcı olan. |
| DÛN : | Aşağı, alçak. Kolay. Zayıf. Gölgeli. Aşağılık. Altta, aşağıda. |
| DU' : | (C.: Ezvâ-Zayân) Erkek baykuş. |