Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| DURÎ: | f. Uzaklık. |
| DURİT: | Kovmak, def etmek. |
| İçerisinde 'DURÎ' geçenler | |
| DURİT: | Kovmak, def etmek. |
| KUDURÎ: | (Hi: 362 - 428) Bağdadlıdır. Ahmed İbn-i Muhammed Bağdâdi diye de anılır. Hanefi fıkıh âlimlerindendir. Bu zatın, fıkha dâir meşhur kitabının ismi de Kudurî'dir. |
| MAGDURİYYET: | Mağdurluk. Gadre uğramış kimsenin hali. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| DURİT : | Kovmak, def etmek. |
| DURA-DUR : | f. Uzaktan uzağa. Uzak uzak. Uzun uzadıya. |
| DU' : | (C.: Ezvâ-Zayân) Erkek baykuş. |